Öğlen saatlerinde güneş dar sokaklara yayılmaya ve ilk turistler merakla Piazza Broletto'da dolaşmaya başladığında Rodolfo sevince boğuluyor: "Ah, due espressi. Buyurun. Bir parça Sbrisolona'ya ne dersiniz, Mantua'nın en ünlü bademli pastası? Veya bir Piadina?" Rodolfo'nun barı dar, karanlık ve rahatsız.

Ancak her şeye rağmen Nuvolari'nin barı. Tazio Nuvolari'yi soran herhangi biri, barın uzun boylu, beyaz saçlı, siyah bıyıklı ve tam bir tiyatro aşığı gibi bir görünüşe sahip şefiyle karşılaşıyor. "Oh" diyerek lafa başlıyor. "Biliyor musunuz, ben Nuvolari'nin yeğeniyim" diyerek gülüyor ve eğlenceli bir ifadeyle ekliyor: "Ancak Mantua'daki herkes bir şekilde Nuvolari'yle akraba".

Bu haberin devamını auto motor & sport'un temmuz sayısında okuyabilirsiniz.